Indridason, A.: Winternacht; € 12,50
IJsland is de laatste jaren in opkomst als vakantieland. Mensen gaan ernaar toe vanwege de ruige natuur, de midzomernachten, ruimte en rust. Het is een land om vogels te kijken, edelstenen te zoeken, extreme sporten te beoefenen en te leren van de authentieke bevolking. Van dit vakantieland is weinig terug te vinden in deze thriller. Het IJsland uit dit boek is een land met een gesloten, stug en wat xenofoob volk. Een volk dat het heeft over ‘gewone’ verdwijningen als eufemisme voor het verdwijnen van mensen die het leven niet meer aankunnen. Deze mensen verdwijnen in de zee of op de koude vlakte. Vaak wordt het lichaam gevonden maar soms verdwijnen ze voorgoed. Vooral de lange, lange winters vallen de mensen op dit eiland zwaar. De politie heeft het dus niet makkelijk met het onderscheid maken tussen een misdrijf en een zelfmoord.
De xenofobie van de bevolking wordt duidelijk nu er steeds meer mannen trouwen met een Aziatische vrouw. Deze vrouwen worden niet makkelijk opgenomen in de gemeenschap en ook de mannen die met ze getrouwd zijn voelen zich bekeken. Door alle cultuurverschillen en reactie van de gemeenschap loopt het opbouwen van een relatie tussen de echtelieden in deze huwelijken vaak niet soepel. Het percentage scheidingen van gemengde huwelijken is relatief hoog. Wat ook voor de kinderen geboren in deze huwelijken niet meevalt.
De politie heeft het met deze xenofobe, gesloten bevolking niet makkelijk als ze onderzoek moeten doen naar de dood van een Thais jongetje. Een racistisch motief ligt voor de hand maar ook de familie van het jongentje werkt niet mee met het onderzoek dus daar kan ook een motief liggen. Ook hier is sprake van een scheiding dus de politie heeft genoeg te onderzoeken. De politiemensen zijn net als de rest van de bevolking nogal stug en gesloten. De collega’s weten weinig van elkaar. Toch is de verstandhouding niet slecht, ze doen echt hun best voor elkaar.
Een indrukwekkend boek over een indrukwekkend land. De schrijver is er goed in geslaagd om iets van zijn land te laten zien. Hij is kritisch op de bevolking maar hij zet de personages sympathiek en overtuigend neer. (Jantien Harmsen)