In het kader van de nationale gedichtendag was tot ons grote genoegen Tjitske Jansen weer eens in het Pintohuis. Gewapend met een grote tas vol verhalen en gedichten nam Tjitske plaats en begon een vrolijke avond met haar maffe mooie swingende gedichten. Haar werk gaat steeds meer de prozakant op maar dat is zeker niet minder dan haar poezie.

Ronkende stukjes waar je ziet dat wat je ziet ook wel eens heel anders kan zijn, dat de waarheden uit je jeugd niet zo vaststaand zijn als Tjitske Jansen haar licht er over laat schijnen. De totaal niet deugende familie van Klein Duimpje, hele vervelende zeven dwergen, Doornroosje  “faked” de boel bij elkaar en de school met den bijbel kon er ook wat van want als Jezus zo goed in wonderen was waarom kon hij zichzelf dan niet van het kruis bevrijden? He? He? Nou? Dominee was “not amused”

Er kwamen ook nog wat klassiekers voorbij, vreugdekreten van Liesbeth en ondergetekende toen  “ De idioot op het dak” uit de bundel “ Het moest maar eens gaan sneeuwen” aangekondigd en voorgedragen werd.

Aan het eind van de avond werd er nog gepraat over de proza en de poezie en waneer gaan de gedichten van Tjitske over naar proza. Ze vertelde dat haar eerste bundels ‘s nachts geschreven werden maar ze slaapt liever ‘s nachts en werkt liever overdag en zo merkte iemand op “Tja, dan krijg je dus proza”

Nou daar waren we dan ook weer uit.,

(Liset van Laer)